De DGA als werknemer

  • (0) comments
  • 08/02/2017
In Nederland is het de normaalste zaak van de wereld dat een werknemer bij zijn of haar werkgever een arbeidscontract heeft. Als dga ligt dat wat minder voor de hand. U bent immers bij ‘uzelf’ in loondienst. Toch is het noodzakelijk dat er voor u een arbeidscontract wordt opgemaakt met de BV. 

Mocht uw BV failliet gaan, dan is dat belang direct duidelijk: de contractuele salarisaanspraken van de dga gaan namelijk voor op de crediteuren. Maar ook in meer dagelijkse situaties is een arbeidscontract een must. Zo kan een goede vastlegging van de arbeidsvoorwaarden uitstekend van pas komen als de fiscus twijfels heeft bij de juistheid van uw arbeidsbeloning. Verder staat het tijdstip waarop de BV de dga een recht of vergoeding heeft toegekend eenduidig vast. Ook dat kan veel problemen voorkomen.


De DGA en zijn beloning

Als dga bepaalt u uw arbeidsbeloning, uw eigen salaris dus. U bent daarbij niet (exclusief) gebonden aan CAO’s of dergelijke afspraken. Bij het bepalen van de hoogte en de samenstelling van uw arbeidsbeloning is het slim om naar de fiscale mogelijkheden te kijken.
Sommige beloningen en vergoedingen die aan de dga worden betaald kan de BV wél als kosten in mindering op de winst brengen, andere weer niet. Hetzelfde geldt voor de dga: sommige beloningen of vergoedingen die u van de BV ontvangt zijn niet, andere weer wel aan inkomstenbelasting (IB) onderworpen, tegen een verschillend tarief.

Te lage arbeidsbeloning: gebruikelijk loon

Als u uw arbeidsbeloning te hoog vaststelt, dan heeft u van de fiscus niet zoveel te vrezen. Het is voor de belastinginspecteur heel moeilijk om aannemelijk te maken dat de totale arbeidsbeloning van de dga te hoog is in verhouding tot de door de dga verrichte arbeidsprestaties. Alleen als het totale pakket van de arbeidsbeloning van de dga excessief is zal de belastinginspecteur maatregelen tegen bijvoorbeeld verkapte winstuitkering.

Als u uw arbeidsbeloning objectief bezien te laag vaststelt, kan u echter rekenen op verweer van de fiscus. Sinds 1 januari 1997 moet iedere dga namelijk een minimumbedrag aan salaris opnemen, anders telt de fiscus zelf een bedrag bij zijn inkomen. Met deze ‘gebruikloonregeling’ wordt voorkomen dat werknemers met een aanmerkelijk belang in de BV geheel of gedeeltelijk afzien van het gebruikelijke loon met als doel de heffing van inkomstenbelasting te ontgaan, of om onbedoelde voordelen in de sfeer van de sociale zekerheid en andere inkomensafhankelijke voorzieningen te behalen. 

De gebruikloonregeling gaat uit van het gebruikelijke loon, het loon dat normaal gesproken wordt overeengekomen gezien de opleiding van de werknemer, de aard en omvang van de werkzaamheden en andere voor de arbeidsmarkt relevante feiten en omstandigheden. Voor het gebruikelijk loon moet worden aangesloten bij het loonbegrip uit de wet loonbelasting. Dat houdt in dat zaken als privé-gebruik auto, vrije vergoedingen en verstrekkingen en pensioenaanspraken niet bij het loon opgeteld hoeven te worden. 

Kostenvergoedingen en vrije verstrekkingen

Uw arbeidsbeloning bestaat over het algemeen uit meer dan salaris. Net als gewone werknemers kan de dga gebruik maken van tal van ‘employee benefits’, fiscaalvriendelijke mogelijkheden voor beloning. Vrije (onkosten)vergoedingen en verstrekkingen worden niet tot het loon gerekend en zijn dus onbelast. Het gaat hierbij om ‘vergoedingen en verstrekkingen bedoeld voor bestrijding van kosten, lasten en afschrijvingen ter behoorlijke vervulling van de dienstbetrekking of andere vergoedingen en verstrekkingen voorzover zij naar algemene maatschappelijke opvattingen niet als beloningsvoordeel kunnen worden ervaren’. De fiscale regels voor deze kostenvergoedingen en (vrije) verstrekkingen verschillen per item, zowel ten aanzien van het bedrag waarover als het tijdstip waarop de belastingheffing plaatsvindt. 


Wilt u meer informatie of advies met betrekking tot dit onderwerp neem dan gerust met ons contact op.